Ніхай Жыве

Актуальнае для мяне пытаньне

2008-01-12T23:46:24Z

Як прымусіць свае пальцы пісаць ~~акрамя паведамленьняў у асьцы~~ пасты ў жж? Мяне цікавяць матывы :)

mobiusz @ 2007-12-19T18:39:00

2007-12-19T16:39:31Z

Памёр Уладзімер Каткоўскі

2007-05-26T07:02:42Z

Сьветлая памяць выбітнаму Беларусу rydel23, які так шмат зрабіў і не пасьпеў зрабіць..

Дзяржынскі

2007-02-16T21:16:10Z

Вядомы ўраджэнец беларускай зямлі, які дагэтуль уважаецца за "сьвятога" ў найбольш злачыннай сярод існуючых буйных арганізацыяў сьвету - ВЧК-ГПУ-ОГПУ-НКВД-НКГБ-МГБ-КГБ-МСБ-АФБ-ФСБ.

Не дапусьцім, каб спэцслужбы будучай Вольнай Беларусі карысталіся сымболікай такога кшталту:

Музэй Штазі, Бэрлін

Зьмясьціце, калі ласка, гэты банэр на сваіх старонках, форумах, ЖЖ, ...

2006-10-22T18:10:35Z

ДЗЯДЫ - 2006

<a href="http://www.bielarus.net/archives/2006/10/17/907#more-907"><img src="http://kamputar.belinter.net/agit/dziady.gif" alt="Дзяды 2006. 29 кастрычніка (нядзеля). 10:30 – збор удзельнікаў на бульвары Талбухіна (на пляцоўцы каля Гадзіньнікавага завода), ст. мэтро “Парк чалюскінцаў”"></a>

Маскоўскі халуй

2006-09-29T10:57:38Z

Лукашэнка:

"И если танки пойдут оттуда (с Запада) на Россию, мы умирать будем здесь за Россию"

БССР

2006-09-18T18:13:47Z

Навеяна постам batury.

За «айцоў» БССР мы ўважаем беларусаў нацыянал-камуністых, якія, апынуўшыся паза межамі БНР (на савецкім баку лініі фронту), гуртаваліся ў свае нацыянальна-аўтаномныя беларускія сэкцыі РКП(б) і ў Белнацкоме. Яны былі левымі беларускімі патрыётамі, каторыя шчыра верылі, што, апіраючыся на савецкую ўладу ў Расеі й камуністычную дактрыну, можна будзе адрадзіць беларускую дзяржаўнасьць - хутчэй і лепей, чымся на аснове іншых палітычных канцэпцыяў. Як сьведчаць факты й дакуманты, гэта яны былі ініцыятарамі абвешчаньня БССР і першымі ейнымі будаўнікамі.

[...]

...Якая гіронія лёсу! «Бацька» «айцоў» БССР, Казімір Пятрусевіч - адзін із 9 дэлегатаў 1-га зьезду РСДРП (зьезду, каторы адбыўся ў 1898 г. у Менску й арганізацыйна даў пачатак гэтай партыі), беларус і зямляк З.Жылуновіча, Ф.Шантыра, А.Сташэўскага, абодвых Чарнушэвічаў - на шмат год перажыў усіх іх, пазьнейшых спадкаемцаў РСДРП, першатворцаў БССР, не далучыўшыся (як і ніводзін із дэлегатаў 1-га зьезду!) ні да бальшавіцкае фракцыі РСДРП і РКП(б) і ня прызнаўшы ні СССР, ні БССР (!!!). Перажыў, мажліва, толькі таму, што пасьля перамогі бельшавіцкай рэвалюцыі ў Расеі й акупацыі Чырвонай арміяй БНР уцёк замежы. У 1928 г., будучы віленскім адвакатам (і прафэсарам Віленскага ўнівэрсытэту), на «Працэсе 56» бараніў кіраўнікоў Беларускай Сялянска-Работніцкай Грамады (як і ў 1908 г. на судзе ў Менску - Я.Коласа й ягоных сяброў із Беларускага Настаўніцкага Саюзу). Перажыў... пад «фашысцкімі рэжымамі» Польшчы й Нямеччыны, а ў канцы 2-ой сусьветнай вайны, калі «вызваленая» Вільня настала адыйшла да СССР, падаўся далей на захад і ў 1949 г. памёр у Варшаве сваёй сьмерцю.

У 1969 г. зь вялікай помпаю сьвяткавалася 50-цігодзьдзе БССР. Тады яшчэ быў жывы Язэп Дыла.
Ужо было па 20-ым і 22-ім зьездах КПСС, якія «асудзілі» «культ Сталіна». Былі абвешчаныя «адліга» й «рэгабілітацыі»... Вы думаеце, па Я.Дылу паслалі самалёт? Каб прывезьці на юбілейныя ўрачыстасьці ганаровага госьця - адзінага, хто застаўся яшчэ ў жывых із сяброў 1-га ўраду БССР? І ня блізка!
Менск гарэў ад чырвані сьцягоў. Грымелі аркестры. Янычарам Масквы раздаваліся ардэны... А дзесь далёка, на глухой ускраіне чужога Саратава, самотна дажываў свой век (яму было каля 89) апошні «айцец» БССР. Ён пражыў там яшчэ да 1973 г. і на 42-ім годзе ссылкі з БССР памёр.

© Аўген Калубовіч. «Айцы» БССР і іхны лёс.

Астатнія «айцы» БССР (З.Жылуновіч, Ф.Шантыр, А.Чарвякоў, У.Фальскі, У.Ігнатоўскі, Я. Адамовіч і шматлікія іншыя) паступова і мэтадычна хвалямі тэрору былі рэпрэсаваныя Масквой. Гэта адбывалася шляхам растрэлу, ссылкі ў лягер альбо вонкавага ціску і, у выніку, самазабойства.

ZET

2006-09-15T22:40:52Z

Добра, што сп. Канцлер і кампанія ўсё ж выдзялілі час, каб з далёкага Маямі прыляцець на Радзіму і даць шыкоўны "маласольны" канцэрт. Выгляд пасьля іхнага выступу - нібы патрапіў пад моцную залеву.
І чаму я люблю слэм? :)

Зачотна :)

2006-09-13T19:54:20Z

Аляксандар Мілінкевіч на форумах ТUT.BY пра Зянона Пазьняка:

- После его отъезда в эмиграцию наши пути не пересекались, но для встречи я открыт. Пазьняк известен не только безграничной любовью к Беларуси, но также точными, пускай и категорическими, оценками происходящего в стране и мире, ясным видением будущего и перспектив развития Беларуси.

Я за свабоду!

2006-09-04T18:33:42Z

Завітаў на сайт Маладэчна за свабоду!. Другі артыкул на галоўнай старонцы завецца БЕЛАРУСКІ СЬЦЯГ. Прыгожы такі тэкст пра нашую вялікую нацыянальную каштоўнасьць. І пазначанае аўтарства: Михаил Светлов.

Не пагаджуся з рэдактарамі сайту і асьмелюся сьцвярджаць, што аўтарства належыць Зянону Пазьняку.

Скажаце: дробязь. Але ж я за справядлівасьць! (а таксама за свабоду і раўнапраўе ўсіх моваў і падмоваў, народаў і паднародаў, нацый і паднацый, расаў і падрасаў, але не підарасаў)

Якуб Колас пра беларускі правапіс

2006-08-27T12:28:01Z

У канцы лістапада 1939 году аддзел культуры ЦК КП(б)Б склікаў нараду, на якую былі запрошаныя філёлягі Інстытуту літаратуры й мовы Акадэміі Навук, пісьменьнікі, прадстаўнікі Наркамасьветы й Выдавецтва. Нарада, згодна запросінаў, павінна была «выказацца ў паўстаўшых праблемах беларускай мовы й правапісу». Праблемы гэтыя запраўды паўсталі й абвастраліся пасьля русыфікацыйнае рэформы правапісу ў 1933 годзе, выклікаючы ў практыцы друку й пісьма штораз большы разнабой, супярэчнасьці й канфлікты.
Канкрэтнай зачапкай да нарады была, праўдападобна, дыскусія, якая ў пытаньнях мовы ізноў разгарэлася ў тыя дні паміж газэтамі «Літаратура і Мастацтва» й «Звязда». Для валадароў Беларусі дыскусія была дужа не на руку, асабліва беручы на ўвагу толькі што «вызваленую ад польскага нацыянальнага прыгнёту» Заходнюю Беларусь. «Вызвольная» прапаганда была ў самым разгары, а тут такі прыкры дысананс! Загадаць змоўкнуць, прыкрыкнуць, як гэта перад тым звычайна практыкавалася, у тых акалічнасьцях, відаць, уважалася за немэтазгоднае. Зноў жа, праз Заходнюю Беларусь былі крышачку прыадчыненыя дзьверы ў вольны сьвет, а ну ж пачуюць і там.
Калі я зьбіраўся ехаць на тую нараду, да мяне па дарозе з Пэдагагічнага Інстытуту, дзе ён чытаў лекцыі, зайшоў навуковы сакратар Інстытуту літаратуры й мовы Акадэміі Навук дацэнт Кастусь Гурскі. Разам мы й паехалі. У думках нашых цяплілася, хоць і невялікая, надзея. Набалелае пытаньне прынамся пастаўлена на парадак дня.
У вэстыбюлі ЦК дзяжурны міліцыянэр, перад якім на стале ляжаў сьпіс запрошаных на нараду, выпісаў нам прапускі й растлумачыў, як знайсьці патрэбны пакой. Але тут расчыніліся дзьверы з вуліцы, і на парозе паказаўся Я.Колас. К.Гурскі пацягнуў мяне за рукаў, і мы адступілі колькі крокаў назад, да вакна вэстыбюлю.
Я.Колас заўважыў нас і падыйшоў. Прывітаўшыся, ён адразу зьвярнуўся да К.Гурскага:
- Я чуў, што ў Інстытут літаратуры й мовы званілі Папкоў[3] і Грэкава[4], але ня меў выпадку папытацца ў Вас. У якой справе яны званілі?
К.Гурскі паўтарыў Я.Коласу ўжо расказаныя мне па дарозе сюды новыя, ня толькі абуральныя, але й анэкдатычныя выпадкі з праблемы, якая пастаўлена на парадак дня сёньняшняй нарады. Яны званілі, казаў ён, каб узаконіць навуковым аўтарытэтам Інстытуту тыя зьмены ў правапісе, якія яны ўжо загадалі ўвесьці ў практыку газэты «Звязда». Папкоў - замену «е» на «і» ў слове «Менск», якое «Звязда» так ужо й набірае; бо, паводле яго, гэта ймя аднае з рэспубліканскіх сталіцаў «нашае краіны», і яно ўсюды павінна пісацца аднолькава; і напісаньне слова «вобласць» без прыстаўнога «в», зь ім гэтае слова «рэжа вуха», як бы яно - ад «вобла»...
- А што ж Вы яму адказалі? - перабіў К.Гурскага Я.Колас.
К.Гурскі адказаў, што яму цяжка было згадзіцца з такімі аргумэнтамі; што, калі правапіс абаперці на такую «этымалёгію», то знойдзецца шмат іншых выпадкаў і слоў, у якіх трэба было б рабіць якіясь апэрацыі, і прывёў Папкову прыклад: «камсамол» - ад «камса»...
- Ну а Грэкава? - зноў перапыніў яго Я.Колас. Відаць было, што ён сьпяшаўся.
Грэкава, працягваў К.Гурскі, загадала ўнесьці ў правапіс дзьве зробленыя ёю «папраўкі» ў лёзунг «Пролетарыі ўсіх краёў, злучайцеся!» Па-першае, слова «злучайцеся» замяніць на «еднайцеся», бо вось яна як сакратар ЦК часта падпісвае «дырэктывы» калгасам, што ўжо пара пачынаць «злучную кампанію для ската»; таму заклік «злучайцеся!» у дачыненьні да пралетарыяту «неяк нядобра гучыць». Па-другое, у слове «яднайцеся» пачатнае «я», хоць і стаіць у першым складзе перад націскам, павінна пісацца празь «е», бо могуць быць выпадкі, тлумачыла Грэкава, калі слова гэтае пры пісьме ці друку трэба пераносіць і тады пры падзеле яго можа выйсьці «яд-». Для палітычнага лёзунгу гэта недапушчальнае і ЦК партыі на гэта ня можа згадзіцца.
Якуб Колас нічога не адказаў. У вэстыбюль увайшлі К.Крапіва й П.Глебка. Ён далучыўся да іх, а мы пайшлі на другі паверх.
У невялікай залі ўжо сядзела да 40 асобаў. Нараду адчыніў У.Малін, сакратар ЦК. Пасьля яго гаварыў Якуб Колас. Як заўсёды ў такіх выпадках, сур'ёзны, заклапочаны й пачуцьцёвы. У руках ён трымаў экзэмпляр газэты «Звязда».
Гэтая ягоная прамова ніколі не была друкаваная. Мажліва, дзеля таго, што ў ёй Якуб Колас ня толькі выказваў патрэбу перагледзець і выправіць правапіс, але востра крытыкаваў «моўную практыку» газэт, а галоўна «Звязды», якая, паводле яго, паглыбляла «правапісны хаос».
- Іншыя газэты й часопісы, а асабліва Выдавецтва, дзе заўсёды ёсьць шмат набранага, - казаў ён, - «Звязда» проста зьбівае з панталыку. І яны ня ведаюць, як жа, урэшце, набіраць і выпраўляць карэкту - ці згодна існуючага правапісу, ці так, як у «Звяздзе» [...] Тое самае трэба сказаць і аб спробах «Звязды» ўвесьці ў норму беларускай літаратурнай мовы без усялякае патрэбы і нат супроць натуральных законаў беларускай мовы некаторыя расейскія словы ў зьбеларушчанай форме. Нядаўна мы чыталі ў ёй справаздачу пра кастрычніцкія сьвяты ў Менску. Там пісалася, што ў залі опэрнага тэатру адбылося «таржэсцвеннае» паседжаньне. Чаму «таржэсцвеннае», - высака ўзьнялася рука Я.Коласа зь «Звяздою», - калі мы маем добрае беларускае слова «ўрачыстае»? Але, калі ўжо «таржэсцвеннае», то чаму тады не «засяданне»?..
Ён прасіў перагледзець правапіс і не «нявечыць беларускае мовы».
На выступе Якуба Коласа «дыскусія» была перарваная. З бакавых дзьвярэй нечакана выйшаў першы сакратар ЦК П.Панамарэнка й пачаў расказваць, як колькі дзён перад тым ён быў у Беластоку, як у гатэль да яго быў выкліканы цырульнік, як той цырульнік яго галіў і падрабязна распавёў пра сваю дыскусію зь ім аб характары савецкай улады. На тым нарада й закончылася.

© Аўген Калубовіч.
Якуб Колас і Янка Купала

Бачым, што Якуб Колас выступаў супраць гвалту над беларускай мовай, але за клясычны правапіс (за "тарашкевіцу"), якім ён пісаў свае творы.

Чаму гэты правапіс мы называем клясычным? Таму што ім карысталіся беларускія клясыкі, такія як Янка Купала і Якуб Колас - тыя людзі, якія стварылі нашую літаратурную мову. Бязь іх і мовы магло б ўжо ня быць.

Шануйма волю Вялікіх Беларусаў!

З Днём неЖАЛЕЗНАСЬЦІ!

2006-07-03T13:44:25Z

Кастусь Каліноўскі. Урыўкі з «Лістоў з-пад шыбеніцы»

2006-05-28T19:21:41Z

За ўсіх старон маскалі цяпер талкуюць нам без устанку а сваём брацтве з намі. Праўдзіва дзівота, жывучы пад рондам маскоўскім гэтулькі часу, цяпер ледзь мы аб гэтым пачулі, для таго не без карысці будзе паглянуць, як гэта маскоўскія браты самі ў сябе гаспадарылі да і з намі рабілі, каб пазнаць іх шчырасць і права на брацтва нашае. Не будзем гаварыці, з якіх народаў маскалі паўсталі, брацтва там не многа найдзем, няволя манголаў да і цароў маскоўскіх заўсім забіла ў гэтам народзе ўсякую памяць а свабодзе да і зрабіла з яго грамады людзей паганых без мыслі, без праўды, без справядлівасці, без сумлення да і без баязні Боскай. 3 гэтакім народам цары маскоўскія, што то жывуць людскою крыўдаю, падбілі зямлю нашу пад сваё панаванне, тут то мы іх і пазналі, гэтых, як яны сябе называюць, братоў нашых.

…

Но не мала працы трэба, каб здабыць гэту свабоду, каторай жджэ ўсякі, пачаўшы ад дзіцяці да старога дзеда, бо калі маскаль гэтулькі лет упускаў свае пазуры ў грудзь нашу, так не дзіва, што трэба пацярпець доўга, каб вырвацца з-пад яго братняй апекі, для таго і не без карысці будзе, калі цяпер паталкуем, якія мы маем на то спосабы; гаварыць тут будзем мало, кожны ведае для чаго, бо маскаль не павінен ведаць, пераняўшы на прыпадак пісьмо гэта.

…

Браты мае, мужыкі родныя. З-пад шыбеніцы маскоўскай прыходзіць мне да вас пісаці, і можа раз астатні. Горка пакінуць зямельку родную і цябе, дарагі мой народзе. Грудзі застогнуць, забаліць сэрца,- но не жаль згінуць за тваю праўду.

…

Для таго, Народзе, як толька калі пачуеш, што браты твае з-пад Варшавы б’юцца за праўду й свабоду, тагды і ты не аставайся ззаду, но, ухапіўшы за што зможаш, за касу, сакеру, цэлай грамадой ідзі ваяваці за сваё чалавечае і народнае права, за сваю зямлю радную.

Бо я табе з-пад шeбеніцы кажу, Народзе, што тагды толькі зажывеш шчасліва, калі над табою Маскаля ўжэ не будзе.

© Кастусь Каліноўскі «Лісты з-пад шыбеніцы»

Памёр Вялікі Змагар за Волю Беларусі

2006-05-20T12:36:34Z

Памёр Уладзімер Плешчанка, старшыня Віцебскай абласной рады КХП БНФ

Сьмерць напаткала яго раптоўна, каля бацькоўскае хаты ў вёсцы Вароны Віцебскага раёну. Тут ён жыў цягам некалькіх апошніх год, трымаючы невялікую гаспадарку, якая сталася галоўным сродкам ягонага існаваньня, бо зь невялікае пэнсіі па інваліднасьці судовыя выканаўцы час ад часу вылічвалі грошы на шматмільённыя штрафы.

Ва Ўладзімера Плешчанкі было хворае сэрца. Але па некалькі разоў на тыдзень ён прыяжджаў у Віцебск і разам з сябрамі ладзіў пікеты ля так званага “сіняга дому” – раздаваў улёткі ці проста стаяў пад бел-чырвон-белым сьцягам, выклікаючы ў кагосьці з мінакоў цікаўнасьць ды павагу, а ў кагосьці – пагарду і неразуменьне... Яго ведаў у Віцебску ці ня кожны – незалежна ад пасадаў ды палітычных перакананьняў: ягоная постаць каля “сіняга дому” сталася знакавай для ўсіх віцяблянаў. Зь ім прыходзілі параіцца або паспрачацца, ягонага хворага сэрца хапала на ўсіх.

Сэрца Ўладзімера Плешчанкі спынілася на 57-м годзе жыцьця.

svaboda.org

Ён адсядзеў 7 месяцаў за кратамі як падазроны ў справе зьнікненьня бюста Суворава з пастамэнту ў двары гарваенкамату ля Кастрычнiцкага РАУС. Вось ягоны расповед: "Сьледчыя хацелі зрабіць мяне Міронам".

Вось, напрыклад, вытрымкі з віцебскага сайту Svojskaha Ahienсtva Navinaŭ i Arhumantaŭ (SANA)/ Vitinfarmbiuro (на якім зьмешчана вельмі шмат цікавай інфармацыі пра самаахвярную дзейнасьць віцебскіх патрыётаў), што датычацца рэпрэсыяў супраць Уладзімера Плешчанкі:

1999-05-05

Традыцыйна ў міліцэйскім пастарунку адзначылі міжнародны дзень свабоды прэсы супрацоўнікі газэты “Выбар” Барыс Хамайда ды Ўладзімір Плешчанка.

Як зазвычай яны выйшлі на сваё мейсца “ля сіняга дому” у цэнтры Віцебска, каб распаўсюджваць сваю газэту разам зь іншымі беларускімі выданьнямі. На грудзёх Б. Хамайда прыладзіў шыльдачку: “Незалежная прэса”.

Неўзабаве зьявіліся знаёмыя міліцыянты. Яны запрасілі “пікетоўцаў” у пастарунак для віншаваньняў з прафэсійным сьвятам. У якасьці падарунку там былі падрыхтаваныя пратаколы аб парушэньні арт. 167 ч. 2 АК РБ (“несанкцыянаванае пікетаваньне”). Асабліва ўсьцешыў газэтчыкаў запіс у пратаколе: “выказвалі нязгоду з палітыкай, якая праводзіцца ў дзяржаўнай прэсе” (па-расейску).

1999-06-16

Уладзімір Плешчанка атрымаў позву да судовага выканаўцы з патрабаваньнем 16 чэрвеня прынесьці 51 193 000 рублёў. У адваротным выпадку яму пагражае 15 сутак арышту.

На гэткую суму грошай дзяржава аштрафавала старшыню Віцебскай Рады БНФ “Выбар” за ягоню актыўную грамадзкую пазыцыю яшчэ ў 1997-98 гг.

1999-10-05

Два прафсаюзныя мітынгі пратэсту, якія былі дазволеныя ўладамі, адбыліся ў Віцебску 30 верасьня.

[...]

Пасьля заканчэньня мерапрыемства быў затрыманы старшыня Віцебскай Рады БНФ “Выбар” Уладзімір Плешчанка. Таксама спрабавалі затрымаць настаўнiка беларускай мовы сярэдняй школы № 40 горада Вiцебска Мiколу Яраша, які меў на галаве бел-чырвона-белую стужку. Калі М. Яраша вызвалілі з міліцэйскіх абдымкаў ўжо на плошчы, дык Ул. Плешчанка мусіў ісьці ў пастарунак. Там на яго склалі пратакол згодна арт. 172 п. 8 АК РБ аб распаўсюджаньні незаконнай газэты “Народный президент” у колькасьці аднаго асобніка. Пад час мітынгу гэтая газэта разышлася сярод прысутных з дапамогай невядомых. Тамсама, сярод іншых, распаўсюджвалася і забароненая ўладамі газэта “Выбар”, што, відаць, і прыцягнула ўвагу мясцовых пінкертонаў.

1999-12-08

У дзень падпісаньня расейска-беларускай дамовы аб стварэньні адзінай дзяржавы 8 сьнежня былі затрыманыя і дастаўленыя ў Віцебскую ўправу КДБ сябры Рады БНФ “Выбар”. КДБ зацікавілі Анатоль Букачоў, Уладзімір Плешчанка і Барыс Хамайда. Яны прыцягнутыя ў якасьці сьведкаў да крымінальнай справы згодна арт. 65 ч. 2 КК РБ (“Дывэрсыя”), якая прадугледжвае да 15 гадоў пазбаўленьня волі.

[...]

Старшыню Рады БНФ “Выбар” Уладзіміра Плешчанку гвалтоўна затрымалі на аўтобусным прыпынку. Яго таксама адвезьлі ў КДБ у якасьці сьведкі. Пытаньні тычыліся А. Букачова, “Славянскага базар” ды мэты паездкі Ул. Плешчанкі ў Варшаву. Дазнаўшыся пра сутнасьць справы, Ул. Плешчанка заявіў, што сёньняшні антыбеларускі рэжым зрабіў шмат сьвядомых беларускіх грамадзянаў непрацуючымі. Прыкладам, ні А. Букачоў, ні Б. Хамайда, ні ён сам ня могуць уладкавацца на працу. І, калі беспрацоўны настаўнік беларускай мовы А. Букачоў пачынае ўздымаць свой голас супраць засільля расейшчыны на Беларусі, дык справы памагатых антыканстытуцыйнаму рэжыму дрэнь. У выніку гэткай “размовы” старшыню Рады БНФ “Выбар” папрасілі пакінуць управу КДБ.

1999-12-10

Сваеасабліва ў Віцебску былі адзначаныя ўгодкі прыняцьця ААН Усеагульнай Дэклярацыі правоў асобы (10.12.1948).

Напярэдадні ўвечары 9 сьнежня непадалёк ад добра асьветленага лядовага палацу, які быў пабудаваны з ласкі галоўнага хакеіста краіны, быў вывешаны бел-чырвона-белы сьцяг. Да гэтага часу яго не зьнялі.

10 сьнежня апоўдні Радай “Выбар” Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі — БНФ быў наладжаны несанкцыянаваны пікет ля “сіняга дому” у цэнтры горада. Раман Салаўян, Барыс Хамайда і Ўладзімір Плешчанка трымалі плякаты, якія паведалялі віцяблянам, што: “Сёньня — Дзень правоў чалавека”, “Мы — бяспраўныя людзі”, “Саюзная дамова з Расеяй адбірае ў беларускай нацыі права на самавызначэньне”.

Пікет доўжыўся каля гадзіны. Потым прыехалі міліцыянты, якія запрасілі пікетоўцаў у пастарунак. Там на іх былі складзеныя пратаколы па арт. 167 ч. 2 АК РБ (“несанкцыянаваны пікет”). Далей “выбарцаў” адпусьцілі да суду.

2000-03-28

Як і планавалася ў Віцебску 25 сакавіка сябры Партыі БНФ правялі шэсьце і мітынг, прысьвечаныя Дню Волі. Затрыманыя 10 асобаў, 6 зь іх апынуліся за кратамі.

[...]

Там жа [у прыёмніку-размеркавальніку абласнога УУС] апынуліся Уладзімір Плешчанка, Валеры Шчукін і Раман Салаўян, якіх затрымаў першапачаткова Чыгуначны райаддзел міліцыі. Іх судзілі толькі ў панядзелак 27 сакавіка. За непадпарадкаваньне міліцыі Раман Салаўян асуджаны на 5 содняў, Уладзімір Плешчанка і Валеры Шчукін — на 10.

2000-04-21

З наступнага дня пасьля вызваленьня У.Плешчанка праводзіць збор подпісаў супраць расейска-беларускага “саюзу” у цэнтры горада.

Толькі аднойчы яго затрымала й выпусьціла міліцыя з прабачэньнямі.

2000-07-10

Б. Хамайду і Ул. Плешчанку яшчэ раз затрымалі ля “сіняга дому” ў Віцебску пры зборы подпісаў. Яшчэ раз былі складзены пратаколы за несанкцыянаваны пікет. Яшчэ раз суд перанесены на 18 ліпеня.

2000-07-13

Б. Хамайду і Ул. Плешчанку затрымалі пры зборы подпісаў. Цяпер склалі пратакол за несанкцянаваны мітынг. Споўніўся месяц як Б. Хамайда пачаў публічны збор подпісаў за Незалежнасьць Беларусі ў цэнтры Віцебску.

2000-07-27

У цэнтры Віцебску Барыс Хамайда і Ўладзімер Плешчанка зьбіралі подпісы за Незалежнасьць і ў падтрымку Ўсебеларукага Зьезду. Прыйшоўшага раней за калегу Б. Хамайду затрымалі міліцыянты і склалі пратакол аб несанкцыянаваным пікеце.

2000-09-08

Як і плянавалася з 17:00 да 17:50 на плошчы Волі ў Віцебку сябры БНФ адзначалі дзень Беларускай Вайсковай Славы.

[...]

Пад зьверхнасьцю колькіх нацыянальных сьцягоў, у прысутнасьці прыхільнікаў нацыянальнай ідэі і проста шматлікага навакольнага люду, які зь цікаўнасьцю назіраў за падзеяй з транспарту і тралейбуснага прыпынку, адбылося сьвята. Плякаты, якія трымалі Уладзімір Плешчанка і Барыс Хамайда паведамлялі, што:
“8 верасьня 1514 года пад Воршай нашы ваяры ўшчэнт разьбілі маскоўскае войска”,
“Расея — не! Лукашэнка — не! Беларусь будзе вольнай незалежнай краінай!”.

[...]

Сваю лыжку дзёгцю ў бочку зь мёдам дадалі міліцыянты. Неўзабаве высьветлілася, што дазволу прарасейскай улады на правядзеньня мерапрыемства на пл. Волі няма. У сувязі з гэтым па чарзе былі затрыманыя Юрась Карпаў (са сьцягам), Зьміцер Піменаў (са сьцягам), Барыс Хамайда (з плякатам) ды Уладзімір Плешчанка (з плякатам). Першы і апошні выказалі супраціўленьне пры затрыманьні.

Далей на затрыманых былі складзеныя пратаколы па арт. 167 ч. 1 АК РБ — несанкцыянаваны мітынг (на ўсіх), — ды па арт. 166 АК РБ — непадпарадкаваньне міліцыі (Ю. Карпаў, Ул. Плешчанка).

2000-09-19

Сёньня Барыс Хамайда і Уладзімір Плешчанка наладзілі інфармацыйны пікет у цэнтры Віцебска. На плякаце былі прадстаўленыя дакуманты Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі — БНФ, прыняты сёлета Акт Незалежнасьці. Тутака ж можна было падпісацца за падтрымку Незалежнасьці нашай краіны і непрызнаньні “саюзаў”.

Пікетоўцы былі затрыманыя міліцыяй. У пастарунку на іх склалі пратаколы па арт. 167 ч. 1 (несанкцыянаваны пікет), а таксама сканфіскавалі падпісныя лісты за Незалежнасьць. Міліцыянты паведамілі, што будуць дапытваць падпісантаў аб сутнасьці таго, пад чым яны падпісаліся.

2000-09-22

Учора й сёньня паўтарыліся затрыманьні ў Віцебску і складаньні пратаколаў за несанкцыянаваны пікет на Барыса Хамайду і Уладзіміра Плешчанку. Міліцыя ў кожным разе адбірае новыя плякаты й падпісныя лісты за Незалежнасьць і адпускае сябраў БНФ на волю да суду.

Пікетоўцы цьвердзяць, што маюць намер штодзённа (за выняткам выходных) да 15 кастрычніка ладзіць інфармацыйны пікет Партыі БНФ з мэтай растлумачэньня сваёй пазыцыі аб няўдзеле ў нелегетымным выбарчым мерапрыемстве прарасейскага рэжыму.

2001-01-20

Уладзімір Плешчанка паведаміў, што быў затрыманы ў 12:50 ля “сіняга дому” ў Віцебску.

Ён распаўсюджваў артыкул Зянона Пазьняка “Асьцерагайцеся чарцей з табакеркі” і навагоднюю казку “Пра зьмея Луку, пра чыстую руку і пра мех панцаку”. Хвілінаў праз 40 падыйшла міліцыя. Сталі вывучаць распаўсюджваемую літаратуру. Сабралося шмат людзей. З “дапамогай” міліцыі, якая прыцягнула ўвагу да падзеі, літаратура была хутка разабраная віцяблянамі. Апошнія асобнікі Ул. Плешчанка мусіў пакінуць для пратаколу, адмовіўшы ў іх, нават, кадэбэшніку.

Урэшце адвезлі затрыманага ў пастарунак. Але скласьці пратакол не змаглі, бо не знашлі адпаведны артыкул. Патэлефанавалі суддзі С. Туфан. А тая дала зразумець, што тут няма за што судзіць. Тады падпаўкоўнік Мурзавін загадаў сабраць усе рапарты аб затрыманьні, узоры літаратуры ды адправіць у пракуратуру Чыгуначнага р-ну Віцебска для праўнай ацэнцы дзеяньняў старшыні Віцебскай арганізацыі Партыі БНФ. Пасьля гэтага Ул.Плешчанка быў адпушчаны, прабыўшы ў міліцыі больш за 3 гадзіны.

2001-01-31

Учора ў дызелі "Віцебк — Ворша" адбыўся напад на Уладзіміра Плешчанку.

Як толькі ён увайшоў у вагон, яго там, відаць, чакалі. Адзін былы афіцэр КДБ, які езьдзіць у вёску Шаркі, нахабна схапіў Ул. Плешчанку за плечы і выгукнуў: “Дай артыкул Пазьняка!” Яшчэ не пасьпеў сябра БНФ раскрыць рот, падбягае малады хлапец і кажа: “Прадай!” Скеміўшы, што тут нешта ненармальнае, Ул. Плешчанка сабраўся йсьці далей. У сярэдзіне вагона яго даганяе гэты стары, учапіўся і пачынае выраваць артыкулы. Ул. Плешчанка не даецца, супраціўляецца. Тады стары стаў выломваць рукі, учапіўся за куртку ды так, што хутка яму будзе й у твар сунуць. Нават старыя бабы лукашысткі пачалі крычэць: “Не чапай, ён жа да цябе ня лезець!” І тады ўжо ледзь-ледзь сябра БНФ адбіўся. Падрапаў той стары Ул. Плешчанку і не паленаваў бегчы за ім тутака ж, выйшаўшы з вагону. Ні міліцыі, ні чаго такога на пэроне не было. А той малады, што прасіў прадаць, заступацца й абараняць артыкулы ня стаў.

Спазьніўшыся на той дызель, Ул. Плешчанка вырашыў ісьці да “сіняга дому” распаўсюджваць артыкулы З. Пазьняка. Пяць хвілінаў прастаяў, падыходзіць маладзён і кажа: “Плешчанка? Ідзі адсюль!” Пабачыўшы, што на яго не зважаюць, дадаў: “Зараз цябе забяруць.” І празь дзесяць хвілінаў пад’ехала машына й забрала сябра БНФ у пастарунак. А тама пачынаюць шукаць у затрыманага казку Кручка Ратнеяўскага. Бо зь мінулага затрыманьня пракурор адправіў “Казку” на экспертызу — ці ёсьць у ёй крымінал? Паглядзелі, што “Казкі” няма, склалі пратакол ды адпусьцілі.

2001-02-22

Барыс Хамайда й Уладзімір Плешчанка былі затрыманыя сёньня ля “сіняга дома” у Віцебску. На іх былі складзеныя пратаколы па арт. 162 ч. 2 (Несанкцыянаваны пікет). Потым яны былі адпушчаныя да суду.

У міліцыі засталіся плякаты сябраў БНФ:

“БАЙКОТ ВЫБАРАМ 18 САКАВІКА”
(паўторныя выбары ў Віцебску ў “палатку”, Б. Хамайда);

“КАНДЫДАТАМ У ПРЭЗІДЭНТЫ АД БЕЛАРУСКАГА ВЫЗВОЛЬНАГА РУХУ
БУДЗЕ ЗЯНОН ПАЗЬНЯК”
(Ул. Плешчанка).

Былі забраныя, таксама, сьвежыя асобнікі № 30(123) газэты “Выбар” і бюлетэня “Беларуская Салідарнасьць”.

І гэтае змаганьне не спынялася да самай ягонай сьмерці.
Слава Герою! Жыве Беларусь!

Прабачце за баян, але

2006-04-23T09:29:41Z

Слава Моцнаму і Вольнаму vovansystemsу!

Здымкі

У суботу 22 красавіка ў 19:15

2006-04-21T14:27:17Z

У суботу 22 красавіка ў 19:15 з Акрэсьціна выходзіць на Волю выбітны беларус, патрыёт Радзімы і пачынаючы паэт vovansystems.

Прыходзьце павітаць героя, які адседзеў 15 сутак за Беларусь!

Па іроніі лёсу ў той-жа дзень ён сьвяткуе дзень народзінаў(!!!).

Беларусь — краіна касманаўтаў

2006-04-13T21:44:17Z

12 красавіка споўнілася 45 гадоў з дня палёту Юрыя Гагарына ў космас. Ні тады – у 1961 г., ні на працягу наступных дзесяцігоддзяў саўдэпаўская прапаганда аніразу не сказала аб тым, што смаленскі маладзён з адкрытай чароўнай усьмешкай і мужным сэрцам называў сябе беларусам (і быў беларусам!). Што ён любіў дэклямаваць верш Янкі Купалы “Хлопчык і лётчык”. Толькі нядаўнія публікацыі ў менскай прэсе “рассакрэцілі” гэтую дзяржтаямніцу. Першая жанчына-касманаўтка Валянціна Церашкова днямі “рассакрэцілася” сама. Яна прыехала на фальшывую шклоўскую інаўгурацыю, каб у каторы ўжо раз падтрымаць струхнелы рэжым. Раптам пасярод свайго тэлеманалёгу на БТ яна пачала братацца з намі: “А знаете, ведь мои родители были белорусы…” Цікавая канцэпцыя. А кім жа ты ёсьць сама, калі твае бацькі беларусы? Чаму ня скончаны сказ і не завершана думка? Сорамна прызнацца? Мы і раней ужо здагадваліся, што Терешкова паходзіць ад нейкага Цярэшкі. Атрымліваецца, што і першая жанчына ў космасе – беларуска. І не саромецца трэба, а ганарыцца гэтым. Але такая ўжо збочаная імпэрская псіхалёгія.

Янка Базыль

http://www.bielarus.net/archives/2006/04/13/657

via lodar

Моладзь КХП БНФ

2006-04-12T20:51:41Z

Дзеючыя асобы: lodar і намесьнік старшыні БНФ Юры Беленькі. Пасьля вынясеньня прысуду.

Выкладзена lodarам па заяўках моладзі КХП БНФ.

Zдымаў © parteigenosse

Эўрапарлямэнт

2006-04-06T20:32:05Z

Старшыня Дэлегацыі Эўрапейскага парлямэнту ў справах Беларусі Богдан Кліх:

“У папярэдніх рэзалюцыях Эўрапейскага парлямэнту таксама згадвалася Расея, неабходнасьць дыялёгу з Масквой што да Беларусі. Але ніколі дагэтуль пазыцыя Расеі не была так ясна, адкрыта і катэгарычна крытыкаваная. Па-мойму, гэтым разам заявы Пуціна, дзяржаўнай Думы ў падтрымку Лукашэнкі, сымпатыя да яго скаланулі парлямэнт, глыбока зьмянілі сьвядомасьць дэпутатаў, прычым з усіх краінаў Эўразьвязу. Гэтыя заявы абсалютна адрозьніваліся ад голасу ўсяго дэмакратычнага сьвету – АБСЭ, Рады Эўропы, Эўрапейскай камісіі ды іншых арганізацыяў. Дэпутаты пачалі задумвацца над сапраўднымі плянамі Расеі што да супрацоўніцтва з Эўрапейскім зьвязам. Таму дэпутаты былі так узрушаныя і таму так адназначна скрытыкавалі пазыцыю расейскага кіраўніцтва”.
svaboda.org

Што сапраўды ўражвае:

5-га і 6-га красавіка дэпутаты Эўрапарляманту ў салідарнасьць з беларускім народам апранулі бел-чырвона-белыя шалікі.
Бел-чырвона-белыя коляры ёсьць коляры сьвятога для нас Сцягу. Беларускія патрыёты пад Бел-чырвона-белым Сьцягам вядуць змаганьне за незалежнасьць Бацькаўшчыны ад фашысцкага рэжыму, ўзрошчанага і ўтрымліваемага імпэрскай Расеяй.
Гэта добра разумеюць палякі. Менавіта польскія дэпутаты вырабілі, прынесьлі і арганізавалі раздачу беларускай незалежніцай сымволікі ў Эўрапарлямантце.

Шчырае і сардэчнае дзякуй нашым польскім сябрам за салідарнасьць ў барацьбе супраць агрэсіўнай расейскай імпэрыі!
__________________________________________
P.S. Прышлося накінуць бел-чырвона-белыя шалікі таксама Мілінкевічу і былому фронтаўцу Вячорку. Збачэнская напоўблакітная джынсавая тканіна засталася ў іхных “кэйсах”. Не рызыкнулі выцягнуць.

Беларуская Салідарнасьць

Будзьма разам!

2006-04-05T18:34:13Z

АКЦЫЯ СУПРАЦЬ ФАЛЬШЫВАЙ ІНАЎГУРАЦЫІ.
ЗА ВОЛЬНУЮ БЕЛАРУСЬ!
ЗА НОВЫЯ ВЫБАРЫ!

7 красавіка (пятніца) 2006
18:30
пл. Каліноўскага (былая Кастрычніцкая) Менск

Паведаміце пра акцыю ўсім сваім сябрам.

- форумы (тутбай, хартыя і г.д.)
- LJ
- аська (перасылка ад сябра сябру)
- пошта
- SMS-ліставаньне
- абмеркаваньне акцыі на працоўных месцах, у транспарце і г.д.

Спадарства!

2006-03-24T15:10:25Z

Ёсьць магчымасьць дапамгчы палітзьняволеным, якія маюць украінскае паходжаньне (маці або бацька) або нарадзіліся ва Ўкраіне.

Імёны, і, калі магчыма, месца знаходжаньня пакідайце ў каментах (яны скрыняцца).

Жыве Беларусь!

2006-03-24T00:12:58Z

Героям слава!

ЗА НОВЫЯ ВЫБАРЫ! ЗА ВОЛЬНУЮ БЕЛАРУСЬ!

2006-03-21T15:05:01Z

Cёньня ўдзень на плошчы быў агучаны зварот Зянона Пазьняка:

Дарагія Беларусы! Дарагія землякі!

Гэта былі ня выбары, а нахабнае, у каторы раз, ашуканства народа.

Нельга дапускацца, каб нам плявалі ў твар. Нельга дазволіць, каб тапталі наш чалавечы гонар. Будучыня Беларусі наперадзе, а не ў калгаснай савецкай яме!

Наша будучыня вырастае цяпер, на Цэнтральнай плошчы Менска, дзе маладыя беларусы ахвяраваліся і стаяць за вольную Бацькаўшчыну, за справядлівасьць, за новыя выбары Беларускага Прэзыдэнта.

Часам перамога вызначаецца ня колькасьцю, а вытрымкай, дакладнасьцю і арганізаванасьцю. Менавіта гэтак у 1991 годзе нам, дэпутатам Апазыціі БНФ, якія складалі няпоўных 10 адсоткаў у Вярхоўным Савеце, але дзейнічалі рашуча, удалося, пры падтрымцы людзей на плошчы, спыніць дзейнасьць КПСС у Беларусі і вярнуць незалежнасьць Бацькаўшчыны.

Зьвяртаюся да ўсіх беларускіх людзей, у каго б’ецца сэрца за нашу Айчыну. Падымаймася! Падтрымаем нашу моладзь! Усе на плошчу! Хопіць паранойнага хамства! Хопіць афіцыяльнага публічнага абзываньня людзей “дэбіламі”, “падонкамі”, “адмарозкамі”! Хопіць таптаньня нашай мовы, нашага сьвятога Сьцяга, нашага Францыска Скарыны ў гразь! Ня могуць прымітыўныя групы грамадзтва кіраваць культурнай нацыяй.

Падымаймася! Зьвяртаюся да ўсіх сяброў адзінага Беларускага Народнага Фронту – на Плошчу! Трэба згуртавацца ўсім, настае час; толькі разам адваюем будучыню і свабоду. Рашаючае слова павінен сказаць салідарны народ. Кансэрватыўна-Хрысьціянская Партыя – БНФ падтрымлівае моладзь на Плошчы і разам выходзіць на менскі брук.
Няхай лунае над намі “Магутны Божа”! Мусяць быць новыя выбары. Павінен быць беларускі прэзыдэнт. Была і будзе вольная Беларусь!

21 сакавіка 2006 г.
Зянон ПАЗЬНЯК

ЗАБЯРЫ БЮЛЕТЭНЬ З САБОЮ

2006-03-17T21:42:23Z

>> 17.03.2006 23:29:07 Kas wrote:
>> Блін..ты б ведаў, якое было прыемнае пачуваньне ў душы, калі я дамоў вярнуўся. Калі я зрабіў ГЭТА. Прымусіў іх хвалявацца

>> 17.03.2006 23:29:33 Kas wrote:
>> Гэта сапраўдны кайф))

>> 17.03.2006 23:29:37 MoBiusz wrote:
>> маральная перамога... ага. зайздрошчу

>> 17.03.2006 23:30:21 Kas wrote:
>> Ня трэба ніякія скокі з парашутам ці тарзанкай -- забяры свой бюлетэнь -- пачуцьці СТОКРОЦЬ прыемней))))

ВАЖНАЯ ІНФАРМАЦЫЯ

2006-03-17T21:17:24Z

Гэты артыкул вельмі важна прачытаць тым, хто будзе галасаваць па схэме Народнага Галасаваньня.
Дзеля таго, каб адсачыць рэакцыю ўладаў на гэта, былі праведзеныя тэставыя галасаваньні падчас датэрміновага галасаваньня.
Прыводзім сьведчаньне аднаго з удзельнікаў.

“Як вядома датэрміновае галасаваньне праводзіцца ў маленькіх пакойчыках (падчас галасаваньня непасрэдна ў дзень выбараў яны большага памеру). На ўчастку быў пакой памеру 5*2,5 мэтры. У ім сядзелі два чальцы камісіі, нейкая асоба кшталту сакратара, некалькі “назіральнікаў". Супрацоўнік міліцыі, які ахоўвае скрыню знаходзіцца ў калідоры, дый ў памяшканьні для галасаваньня не прысутнічае і скрыню ня бачыць, бо дзьверы ў пакой звычайна зачыненыя. Адразу выявілася, што ў сьпісах для галасаваньня адсутнічаю. Толькі пасьля гэтага быў унесены ў сьпісы. Выдалі бюлетэнь. Ён зялёнага колеру з аднаго боку і белага (там дзе прозьвішчы кандыдатаў) з іншага. На ім стаяць два подпісы сябраў камісіі. Паколькі пакой вельмі малы, дык усе сядзяць амаль адзін на адным, і скрыня, і кабінка – ўсё знаходзіцца вельмі блізка. Заходжу ў кабінку. Афіцыйны бюлетэнь кладу ў кішэну. Дастаю свой Народны бюлетэнь адрознага ад афіцыйнага колеру. Выходжу з кабінкі. Кідаю свой Народны ў скрыню. Тут старшыня камісіі гучна пытаецца: “Почему бюллетень другого цвета?” Пасьля гэтага адзін з “назілальнікаў” – хлопец прыкладна 30-ці год, высокі – хуткім чынам устае паміж мною і дзьвярыма і не дае выйсьці. Пытае, што адбываецца, чаму я ня ўкіную бюлетэнь. Пачынае патрабаваць, каб я аддаў яму афіцыйны бюлетэнь і сябры камісіі ЯГО ПАГАСІЛІ ЯК НЕСАПРАЎДНЫ.

Вельмі важным момантам тут зьяўляецца тое – што вашыя дзеяньні ЦАЛКАМ АДПАВЯДАЮЦЬ ВЫБАРЧАМУ КОДЭКСУ БЕЛАРУСІ. Іх дзеяньні адпаведны – гэта ПАРУШЭНЬНЕ ВАШЫХ КАНСТЫТУЦЫЙНЫХ ПРАВОЎ. Вы павінны ім адразу заявіць.

Гэты “назіральнік” – гэта супрацоўнік КДБ(ці МУС). Было добра бачна, што ён быў падрыхтаваны да такіх момантаў. Тут прывяду сваю аргумэнтацыю і далеёшую размову як мага бліжэй да арыгіналу.

(Я:) “Паводле закона аб выбарах, выбары праводзяцца за бюджэтныя сродкі. Гэтыя сродкі якія мы сплочваем у выглядзе падаткаў. Выбары праводзяцца за мае сродкі. Пасьля таго, як я распісаўсаўся ў спісе і атрымаў бюлетэнь, гэты бюлетэнь становіцца МАЁЙ УЛАСНАСЬЦЮ. Гэта мой голас, якім я распараджаюся ў адпаведнасьці з маім выбарам.”

Тут зазначу – разаўляў увесь час толькі “назіральнік"-КДБіст. Старшыня камісіі і астатнія (менш 10 чалавек сядзелі моўчкі).

“Назіральнік” адчыняе дзьверы і кліча міліцыянта: “Иди сюда давай.” (напэўна мае вышэйшы за яго чын). Міліцыянт заходзіць у пакой і стаіць чакае. (Тут рэмарка. Міліцыянт не выяўляе ніякай агрэсіі. У вачах бачнае невялікае хваляваньне. Усім выглядам паказвае, што ён тут не пры чым. За ўвесь час міліцыянт не сказаў АНІВОДНАГА слова.) “Назіральнік” пачынае пагражаць.

("Назіральнік":) “Вы не имеете право забирать бюллетень. Это официальный документ. Отдайте нам ваш бюллетень и мы его погасим как недействительный.”
Паказвае мне артукул выбарчага кодэксу (закладкі ў яго былі ўжо падрыхтаваныя), дзе напісана “выбаршчык атрымлівае бюлетэнь і апускае яго ў скрыню.”

(Я:): “Я ўкіную свой Народны бюлетэнь. Гэта і ёсьць маё галасаваньне. Вы яго пры падліку залічаць як несапраўдны. Паводле выбарчага заканадаўства я маю рабіць з АФІЦЫЙНЫМ бюлетэнем што заўгодна. З гэтай нагоды сакратар Цэнтральнай выбарчай камісіі Мікалай Лазавік зазначыў, “што паводле беларускага заканадаўства выбарчык мае поўнае права галасаваць ці не галасаваць, КІДАЦЬ У СКРЫНЮ БЮЛЕТЭНЬ ЦІ НЯ КІДАЦЬ". Таму я ўсё раблю паводле закону. За камэнтарамі зьвяртайцеся ў Цэнтральную выбарчую камісію Рэспублікі Беларусь. Там яны вам усё растлумачаць.”
Тут сакратарка бярэ слухаўку і кажа, што зараз патэлефануе. Чакае сэкунду – і кладзе слухаўку назад.

(Сакр.:) “Мы должны составить акт о том, что вы выносите бюллетень.”

(Я:) “Вашыя патрабаваньні супярэчаць Выбарчаму кодэксу.”

(Старшыня:) “А где в кодексе написано, что вы можете выносить бюллетень?”

(Я:) “А дзе ў кодэксе напісана, што вы павінны скласьці Акт? Выбарчы кодэкс НЕ ЗАБАРАНЯЕ МНЕ ВЫНОСІЦЬ БЮЛЛЕТЭНЬ. ГЭТА МАЁ ПРАВА.“

Міліцыянт сыходзіць. Далей “назіральнік” пачынае прэсінг, я зноў тлумачу свае правы (гл. вышэй), кажу, што ЁН ПАРУШАЕ МАЕ ЗАКОННЫЯ ПРАВЫ.
Спрэчка цягнецца хвілін 10. У выніку ён бачыць, што зламіць маю ўпэненасьць ён ня здолее (бо ён сам ведае, што мае дзеяньні цалкам законныя). Ён адыходзіць і кажа, каб я сыходзіў.

Я сыходжу дадому з прыемным пачуцьцем перамогі маралі і законнасьці. У кішэні ў мяне афіцыйны бюллетэнь, а ў скрыні – Народны, адрознага колеру.

Падагульню тут галоўныя высновы.
Яны цалкам разумеюць, што Вашыя дзеянні (Народнае галасаваньне) цалкам ЗАКОННЫЯ. Іх задача – шляхам псіхічнага ўзьдзеяньня прымусіць Вас хвалявацца, прымусіць Вас аддаць ім афіцыйны бюллетэнь. Галоўнае тут АРГУМЕНТАВАНА (гл. вышэй) паказаць ім, што ВЫ ВЕДАЕЦЕ СВАЕ ПРАВЫ. Трэба весьці сябе ЎПЭЎНЕНА. Яны НЯ МАЮЦЬ ПРАВА ВАМ НІЧОГА ЗРАБІЦЬ.

Бо НА ВАШЫМ БАКУ ЗАКОН. Памятайце гэта.

Жыве Беларусь!”

Раім Вам ВЕЛЬМІ ЎВАЖЛІВА праглядзець законную аргумэнтацыю, а таксама артыкул пра “Заканадаўчае абгрунтаваньне Народнага галасаваньня”.

Таксама вельмі важныя словы Сакратара Цэнтральнай выбарчай камісіі Мікалая Лазавіка.

Лазавік: “Калі замест бюлетэня выбаршчык у скрыню для галасаваньня ўкіне нейкі іншы аркуш альбо самаробны бюлетэнь, дык для выбарчай кампаніі і выбарчай камісіі ніякай трагедыі ня будзе. Выбары ў нас свабодныя, і кожны грамадзянін мае права галасаваць ці не галасаваць, кідаць у скрыню бюлетэнь ці ня кідаць. І калі пры ўскрыцьці скрыні для галасаваньня там будуць выяўлены нейкія самаробныя бюлетэні - зноў жа, ніякай трагедыі ня будзе”.

http://www.bielarus.net/archives/2006/03/17/598